Edebiyat&Şiir
evet doğdum, ne yalan söyleyim doğdum, bana bahşedilen bütün uzuvlarımla doğdum.
hayata bir merhaba diyebilmenin sıkıntısını daha doğarken yaşadım.
yaşadım, gerçekten yaşadığımı hissettiğim andı.
sonra ne çok gözyaşı döktüm ben yaşamak için..
bu kadar acımıydı gözyaşları,
yoksa acımıydı yaşamayı öğrenmek bu kadar..
her ağladığımda susturuldum,
her isyanımda susturulduğum gibi..
sustum, sustukça büyüdüm,
büyüdükçe anladım susmanın anlamsızlığını.
bağırmak istedim
büyüdüm, ben bağırdıkça üzerime indi acı
ben bağırdım, üzerime indi acı, susturuldum..
sustum ve yaşadım,
ölmeye eşdeğermiş susarak yaşamak,
ben susunca herkes sustu.
ben öldüm ve bitti hayat..
bir yalandan ibaret
-ki hep yanıldım
yıkılan gene ben oldum
uçurumlarda ilk adımı hep ben attım yanımda kimse yoktu
Korkmadım!!
didindim çalıştım ölebilmek için
varetmeye çalıştım kendimi bu satırlarda
bazen bir metafizikçinin bazense var oluşçunun bunalımını yaşadım
ne kendimi var edebildim ne de değili atabildim hayatımdan
bak hala ölemedim
o kadar acizimki kendimi bu satırlarda bile öldüremiyorum
-ki aslında çok istiyorum. . .
